UNUTULMAYAN TRABZONLULAR

Dr.Necdet BULUT

31/1/2009 ·

1938'de Sivas'ta doğan Necdet Bulut 1960’ta İÜ Fen Fakültesi Jeofizik Bölümü’nü bitirdi. 1963–1969 arasında IBM şirketinde sistem mühendisi olarak çalıştı. 1969 Mayıs’ında ODTÜ Elektronik Hesap Bilimleri Bölümü’ne programcı olarak girdi. Kısa sürede yetenekleri ve çalışkanlığıyla kendini tanıttı, aynı yılın kasımında öğretim görevliliğine atandı. 1970 Şubat’ında Purdue Üniversitesi’nde doktora çalışmalarına başladı. 1972’de bilgisayar bilimleri dalında M.S., 1973’te de doktora derecesi aldı (Türkiye’nin bilgisayar alanında doktora yapan ilk bilim adamıdır), bir süre Purdue’da yardımcı profesör olarak çalıştı. 1974’te ODTÜ’ye döndü ve yardımcı profesörlüğe yükseltildi.
    Bulut 1975’te ODTÜ Bilgisayar Merkezi’nin yönetmenliğine getirildi. Türkiye’nin en büyük bilgisayar merkezinin yönetmeni olarak Bulut, bir yandan konuya hâkimiyeti, bir yandan sonsuz enerjisi, ama en başta insan ilişkilerindeki başarısı ve demokratik tutumu ile tanındı, sevildi, saygı uyandırdı. 1975’te Türkiye Bilişim Derneği (TBD) Genel Başkanlığına seçildi.  Ayrıca Tüm Öğretim Üyeleri Derneği’nde genel yazmanlık görevini yürütüyordu.
    1977 Şubat’ı başında kendi isteğiyle Bilgisayar Merkezi Yönetmenliğinden ayrılan Necdet Bulut, 14 Şubat’ta Hasan Tan’ın ODTÜ rektörlüğüne getirilmesiyle başlayan yoğun mücadele döneminde en ön saflarda mücadele verdi. Bilgisayar Merkezi yönetmenliğine hakkında yolsuzluktan soruşturma açılmış  “ülkücü” bir ambar memurunun atanması, Merkez’de çalışanların tümünü oluşturan 26 kişinin işlerine bir günde son verilmesi, 700 dolayında militan “ülkücünün “işçi” adı altında üniversiteye alınması, bunların estirdiği terör havası, öldürülen işçi ve öğrenciler, öğretim üyelerine yapılan saldırılar… Bu bunalımlı dönemde Bulut, ODTÜ’nün en yüksek akademik organı olan Üniversite Konseyi’nde yardımcı profesörlerin temsilci üyesi olarak görev yaptı. 1977 genel seçimlerinde Türkiye İşçi Partisi listesinden İzmir ilinde milletvekili adayı oldu.
    TODAİE’de “Bilgi İşlem Sistemleri”, KTÜ’de “Doğrusal Programlama” dersleri de veren Bulut, 1978 Temmuz’unda (ODTÜ’den izinli olarak) KTÜ Elektronik Hesap Bilimleri Enstitüsü Başkanlığı’na getirildi. KTÜ’de bilgisayar merkezinin kurulması için çok yoğun bir çalışma içine girdi. Sistem seçimi, ihaleler, bina projeleri, eleman sağlanması ve eğitimi… Bir yandan da bürokrasiyle mücadele… Necdet Bulut, bilgisayar merkezini insangücü, fiziksel gerçekleştirim, donatım, kitaplık gibi alanlarda 5-6 ay gibi kısa bir sürede yoktan var etti.   
    Necdet Bulut KTÜ’nün bilgisayarının İstanbul’da gemiye yüklendiğini biliyordu. Ama bilgisayarın Trabzon’a geldiğini göremedi. Trabzon’daki lojmanının girişinde, 26 Kasım 1978 gecesi, ülkücü tetikçilerce arabası çapraz ateşe alındı (sonradan arabada 27 kurşun deliği belirlendi); oğlu ve dört ay önce evlendiği eşi hafif yaralandı. Ağır yaralanmış olan Bulut, Genelkurmay Başkanlığı’nın gönderdiği özel uçakla Ankara’ya götürüldü; 8 Aralık’ta Hacettepe Hastanesi’nde öldü.

 

YAKIN TARİHİMİZ VE NECDET BULUT CİNAYETİ

Bülent Vargel 14 Aralık 2007

1938 yılında Sivas/ Gürün'de doğan, bilgisayar alanında doktora yapmış ilk bilim adamımız Dr. Necdet Bulut cinayetinin önemini, yakın tarihimizle ilgili süreçler içinde değerlendirmemiz doğru olacaktır.

1968–1970 yılları dünyada emperyalizmin kriz yıllarıdır ve sistem bu krizden çıkışı, krize neden olan faktörleri ortadan kaldırmak suretiyle, yani, kaybetmiş olduğu siyasal ve ekonomik hâkimiyet alanlarını geri alarak ve yeni alanlar kazanarak,1982 yıllarına kadar uzayan bir zaman dilimi içinde sağlamaya çalışacaktır.

Globalizm adını verdiğimiz bu yeni aşamada, kapitalizm, hâkimiyet alanlarındaki ulus-devletlere dayattığı neoliberal politikalarla onların finansman ve üretim alanlarına müdahale etmesini önleyerek yani pazarları, hammadde kaynaklarını ve emeği kendi sömürüsüne tam anlamıyla açarak krizden kurtulmayı planlamaktadır.

Türkiye'deyse, 1961 Anayasasını savunan emekçi sınıfların ve bütünleşiği 68 Hareketiyle zinde güçlerin ABD Emperyalizmine karşı sürdürdüğü mücadele, tekelci sermaye düzeninin ve ABD'nin ekonomik ve siyasal hâkimiyet alanlarını daraltıyor, kendilerine karşı potansiyel bir tehdit oluşturuyordu.  

Bir başka deyişle, Türkiye egemenlerinin düzeni de, parçası olduğu emperyalist sistem gibi, kriz koşulları altındaydı ve çözümü askeri bir rejimde arıyorlardı. Öyle de yaptılar.                                                                                

”Genişletilmiş Komuta Konseyi” adlı Cunta, 12 Mart 1971'de yönetime el koydu.  

12 Mart askeri darbesinin hedefinde yükselen halk hareketinin bertaraf edilmesi, oligarşik egemenlerle işbirlikçileri olan tekelci burjuvazinin taleplerinin tatmini ve mutlak iktidarlarının pekleştirilmesi bulunmaktadır.

12 Mart rejiminde, her ne kadar, tekelci burjuvazi hedefine tamamen ulaşamamışsa da sömürüden aldığı pay ve siyasal etkinliğinin artması yükselen bir sürece girmiştir.

12 Mart'ın yarım bıraktığı işin tamamlaması ise, bir başka bahara, 12 Eylül darbecilerine kalacaktır. 12 Eylül darbesi ile tekelci burjuvazinin 12 Mart'ta tamamlanamayan hükümranlığı, süreci geliştirilerek, kurumsal ve hukuksal anlamda tekelci burjuvazi lehine son nokta konulacaktır.

12 Mart sonrası yıllarda Türkiye ekonomisi de kapitalizmin global krizinin etkisi altındadır. Dönemin Başbakanı Demirel, “70 sente” muhtaç olduğunu ilan etmektedir. Fabrikalar durma noktasına gelmiş, ödemeler dengesi bozulmuştur, bütçe açıkları büyümekte, ekonomi küçülmektedir. Enflasyon % 100'ün üzerindedir, işsizlik % 15'e çıkmıştır. Grevde 35 bin, toplu sözleşme masasında 800 bin işçi bulunmaktadır.

Nihayet bu ekonomik bataklıktan çıkışın yolunu (!) IMF ve Dünya Bankası önerdi. 24 Ocak 1980'de bu kararlar açıklandı.

“Petrokimya, demir-çelik gibi yatırım malları üretimleri Türkiye'ye uygun değildi. Türkiye özellikle ucuz hammaddeli, yoğun ve ucuz emek ağırlıklı tüketim mallarının üretiminde yoğunlaşmalı, turizmi geliştirmeli ve düşük maliyetli ara malları üreterek dünya piyasasına dönük ucuz fason üretimler yapmalıydı”.

Emperyalizmin Türkiye'ye biçtiği rol buydu.

Yani, 24 Ocak Kararlarının nedeni sadece Türkiye'nin içinde bulunduğu kriz değil, aynı zamanda da emperyalizmin sistem olarak içinde bulunduğu krizden çıkışına destek olmaktı.

47 TL olan ABD doları bir anda 70 TL'ye çıkarılmış, KİT ürünlerine % 300-400'ü bulan zamlar yapılmış, temel tüketim maddelerindeki sübvansiyonlar kaldırılmıştı. Emekçi halkımız için daha fazla yoksulluk anlamına gelen 24 Ocak kararları, tam bir şok etkisi yarattı.

Ancak bu acı reçetenin hayata geçirilebilmesi seçimlerle yönetime gelen hükümetler eliyle mümkün değildi, halkımızın yükselen demokratik muhalefeti bunun önünde önemli bir engel olarak durmaktaydı.

Bu durumda da çözüm askeri bir rejimde arandı.

ABD Emperyalizmi ve yerli işbirlikçileri darbe kararı aldılar.

Darbenin meşruiyet kazanabilmesi için önce parlamenter rejimle sosyal yaşam istikrarsızlaştırılacaktı.

Yanıltıcı “Sağ-Sol, Alevi-Sünni Çatışması” adıyla, ülkücü gladyo çetelerinin bireysel/kitlesel katliamlara girişip toplum tarafından sevilen kişileri, ilerici-yurtsever öğretim üyelerini, bilim adamlarını katletmeleri yoluyla oluşturulan kitlesel korku, güvensizlik, yılgınlık ve “Anarşi” ortamında, “Şeriat amaçlı” kalkışmalarla, “Cumhurbaşkanı seçimi”nin yokuşa sürülmesiyle, rejim istikrarsızlaştırıldı, cuntaya sözde meşruiyet kazandırıldı.

Tabir yerindeyse önce kaybetmiş olduğumuz eşeğe üzülecek sonra bulunca sevinecektik.

İşte bu konjonktürde, Dr. Necdet Bulut, Prof. Bedrettin Cömert, Abdi İpekçi, Dr. Cavit Orhan Tütengil, Ord. Prof. Bedri Karafakioğlu, Doğan Öz ve benzeri çok sayıda aydınımızın da içinde bulunduğu, binlerce insan öldürüldü.

ODTU ve KTU Bilgisayar Merkezlerinin kurucusu ve öğretim üyesi, ODTÜ Akademik Konseyi üyesi, özerk ve demokratik üniversite savaşçısı, Türkiye Bilişim Derneği kurucusu ve Genel Başkanı, Tüm Öğretim Üyeleri Derneği (TÜMÖD) kurucularından ve Genel Yazmanı, Tüm Teknik Elemanlar Derneği (TÜTED) kurucularından ve yönetim kurulu üyesi, 1977 Genel Seçimleri Türkiye İşçi Partisi (TİP) İzmir milletvekili adayı değerli Necdet Bulut'un içinde eşi ve oğlu ile birlikte bulunduğu arabası, 26 Kasım 1978 gecesi, ülkücü tetikçilerce Trabzon'daki lojmanının girişinde çapraz ateşe tutuldu. Oğlu ve eşi hafif yaralandı. Ağır yaralanan Bulut'sa, 8 Aralık 1977 günü, Ankara Hacettepe Hastanesi'nde vefat etti.

Necdet Bulut'a ateş eden, Ülkü Ocakları üyesi üç tetikçi 15'er yıl, onları azmettiren üç Ülkü Ocakları üyesi ise müebbet hapse mahkûm oldular. Ancak Askeri Yargıtay, Bulut'un ölümünde “tıbbi hata”(!) ve tıbbi açıdan “meslek ve sanatta acemilik” saptayarak(!) bu kararları bozdu ve yargılama, yeterli kanıt bulunamadığı gerekçesiyle 1985'te beraatla sonuçlandı.

Bir diğer deyişle, rejim, bir yandan maşalarına güven ve cesaret vermeyi sürdürerek onları teşvik etmeye devam ederken, diğer yandan da demokrasi güçleri üzerindeki tehdit, yıldırma ve imha politikalarını bir kez daha ilan etmiş oluyordu.

KTÜ Senatosu, üniversite bilgisayar merkezini 'Dr. Necdet Bulut Bilgisayar Merkezi' olarak adlandırdı. ODTÜ'de 'üçlü amfi' olarak bilinen binaya  'Dr. Necdet Bulut Amfisi' adı verildi, binanın giriş kapısına bu adı belirten bir mermer levha konuldu.

1980 darbesini izleyen yıllarda KTÜ’ deki merkezin adından Necdet Bulut adı silindi. ODTÜ'deki mermer levha da Rektör Mehmet Gönlübol tarafından söktürüldü.

Türkiye Bilişim Derneği Necdet Bulut'un anısına, Dr. Necdet Bulut Bilişim Ödülü'nü kurdu ve ölümünün 20. yıldönümünde Bolu dolaylarında oluşturduğu bir ormana 'Dr. Necdet Bulut Bilişim Ormanı' adını verdi. TBD, ayrıca, ODTÜ Rektörlüğü'ne başvurarak Necdet Bulut'un üçlü amfiden silinen adının yeniden konulması dileğini iletti. Aynı dileği, ODTÜ Öğretim Elemanları Derneği de, ölümünün 25'inci yılında rektörlüğe iletti.  
             
Bu dileğe, ODTÜ Mezunlar Derneği olarak sahip çıkmak ve Necdet Bulut'un üçlü amfiden silinen adının yeniden yerine konulmasını talep etmek bizlerin de görevi olmalıdır.

Necdet Bulut cinayetinin ve benzeri diğer cinayetlerin hesabının sorulabilmesinin, ancak 12 Mart ve 12 Eylül darbelerinin yargılanabildiği, GLADYO çetelerinin yargılanarak tasfiye edilebileceği demokratik süreçlerde mümkün olabileceğinin bilincindeyiz.

Bülent Vargel

14 Aralık 2007

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu  

Yorum (0) Yorum yaz! Arkadaşına Gönder!

0 yorum yazılmışır

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu  

« Önceki :: Sonraki »